Met grote droefheid, verbijstering en verslagenheid
hebben wij kennis genomen van het plotseling heen gaan van:

Lydia Köster Winen

Woorden schieten tekort om deze tragedie te beschrijven.
Als regerend Hofnar van onze Carnavalsvereniging, weet je natuurlijk niet goed
hoe hiermee om te gaan. De toekomst zal het gaan uitwijzen.

Wij wensen Chris, Marco, Rob en familie natuurlijk heel veel sterkte toe
in deze moeilijke tijd.

C.V. de Grensschiebere


lydia koester winen 

Het overlijden van Lydia Köster Winen

Als president van C.V. de Grensschiebere van Lemiers zal ik nooit zeggen: Goh, wat ben ik blij dat er geen carnaval is. Maar dit jaar wel.. Vandaag, zaterdag 6 februari, kreeg ik zéér slecht nieuws te horen. Namelijk dat Lydia Köster Winen plotseling in haar slaap is overleden. Onze nog “regerende Hofnar. De tante van onze, door corona, nog steeds regerende Prinses Famke. Niemand wist wat we hoorden.! Niemand die dit nieuws geloven kon. Niemand die dáár op voorbereid was. In de bloei van haar leven, zó maar niet meer wakker worden vanuit haar slaap. Als je dit nieuws te horen krijgt, gaat het zo vaak van: Oh, hoe kan dat nu? Jammer, spijtig, verdrietig, ongeloof, het raakt je even maar het leven gaat verder. Maar als het zo kortbij gebeurd, dan raak je dat waarschijnlijk nooit meer kwijt. De waarom vraag zal blijven knagen.

 

De vraag waarom? Zelfs geestelijken worstelen soms met die vraag. Ik was toevallig net begonnen met het “vertalen” van een dagboek. Een dagboek van mijn heeroom, Jo Schram terwijl hij voor priester studeerde in de jaren 1939 en later. Hij kreeg tuberculose, waardoor hij jaren aan een ziekbed gekluisterd was. Waar hij zichzelf ook vaak dezelfde vraag stelde: Waarom? Waarom ik? Hoelang nog? God zal het zo wel gewild hebben.. Maar waar is dat goed voor? Op deze manier? Waarom? Zijn vertrouwen in God werd zo elke keer weer op de proef gesteld.

 

Met het plotseling heengaan van “onze” Lydia zal mij deze spiegel ook regelmatig voorgehouden worden. Voor jaren. In de hoop dat het voor iemand “goed” zal zijn.

Maar vraag ons nu niet: Wie? Daar kan ik geen antwoord op geven, en in de toekomst waarschijnlijk ook niet. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, zou mijn heeroom zeggen. Maar voor mij is dat in dit geval ook zo. Ik weet zeker dat onze vereniging met dit wegvallen een stevige knauw gekregen heeft. Met haar korte “oneliners” vaak als antwoord, waar wij allen vaak om moesten lachen. Haar meedenken in “ons” gebeuren als carnavalsverein. En haar warme gevoelens over van alles en nog wat, die ik ook privé met haar meegemaakt heb. Samen met haar geliefd mandolineorkest spelen, wandelen met haar hond, zwaaien als ik haar tegenkwam op straat in de auto, en wederom meedenkend over haar aftreden volgend carnavalsseizoen aangezien het dit jaar van ons afgenomen was. Zo is zij plotseling afgenomen van ons, van ons allemaal. In Vaals, waar ze werkte en woonde, en Lemiers waar haar hart lag, van familie, vrienden, kennissen en verenigingen waar ze lid van was. Woorden schieten tekort.. Echt, Gods wegen zijn soms ondoorgrondelijk…..en daarom ongelooflijk hard en moeilijk te begrijpen !!!!

 

In ons carnavalsboekje, die we al aan het uitdelen zijn, staat ook een geschreven stukje van haar in. Over haar carnavalsseizoen 2020. En op het einde van dit stukje schreef ze:

 

Als afsluiting wil ik de hoop uitspreken dat in 2022 weer een nieuwe prins, prinses en hofnar geproclameerd kan worden, en dat zij net als prinses Famke en hofnar Lydia, zo een enerverende ervaring mogen hebben en dat zij net zo ontvangen worden als jullie allemaal bij ons gedaan hebben.

Lemiesch Alaaf, Hofnar Lydia

Namens het bestuur en al onze leden wensen wij Chris, Marco, Rob en onze prinses Famke sterkte toe met dit onverwachte, zeer trieste verlies.